Platymeris biguttatus – pluskwiak – prawdziwe zdjęcie Antomas
Platymeris biguttatus – pluskwiak – prawdziwe zdjęcie Antomas

Platymeris biguttatus – pluskwiak

1 Opinie
4,49 €
Brutto

Czarny i lśniący, naznaczony dwiema białymi plamami niczym pieczęcią, Platymeris biguttatus to nocny łowca afrykańskich sawann. Chwyta ofiarę nogami, wbija w nią kłujkę i wstrzykuje jad, który ją paraliżuje i rozpuszcza od środka, aż zostaje tylko pusta skorupka. Po każdej wylince jest jaskrawoczerwony, a po dwóch dniach znów czarny jak węgiel. Odporny, łatwy w hodowli i fascynujący w obserwacji, to idealne wejście w świat zajadkowatych, pod warunkiem że uszanujesz jego ukłucie. W sprzedaży pojedynczo i w grupach. Wysyłka do całej Europy z gwarancją żywej dostawy.

Grupa

 

Poziom trudności: 1/5 – Początkujący

Afrykański pluskwiak drapieżny o długości ok. 3,5 cm, odporny i łatwy w hodowli. Terrarium suche i dobrze wentylowane, 24-30 °C, z korkiem do linienia, wilgotnym kątem do składania jaj i urozmaiconymi ofiarami. Nie bierze się go do ręki: jego ukłucie jest bolesne; zawsze używaj kubka i długiej pęsety.

Platymeris biguttatus (Linnaeus, 1767) to drapieżny pluskwiak z rodziny zajadkowatych (Reduviidae), żyjący w kontynentalnej Afryce tropikalnej, głównie na otwartych sawannach, i jeden z najczęściej hodowanych w terrarium przedstawicieli tej rodziny.

Biologia

Trawi ofiary na zewnątrz

Poluje głównie nocą: przytrzymuje ofiarę przednimi odnóżami i wbija w nią sztylety kłujki. Jad z tylnej części głównego gruczołu ślinowego paraliżuje ją, a zawarte w nim proteazy rozpuszczają ją od środka. To trawienie pozajelitowe: wysysa płynną zawartość i zostawia pusty egzoszkielet.

Na filmie: dementor wśród owadów

Na tym krótkim filmie MacroArtist widać, jak poluje i wysysa ofiarę:

Dementor wśród owadów (MacroArtist)

Platymeris biguttatus w trakcie polowania (MacroArtist).

Ukłucie i wystrzeliwany jad

Niepokojony pęsetą, zwykle wysuwa kroplę śliny na czubku kłujki, a jeśli się go przytrzyma, kłuje. Ukłucie zajadkowatych wywołuje silny miejscowy ból i obrzęk, który według hodowców utrzymuje się kilka dni.

Jego krewniak P. rhadamanthus wystrzeliwuje jad strumieniem na odległość do ok. 30 cm: na skórze nie działa, ale w oczach i na błonach śluzowych wywołuje silny ból. U P. biguttatus opisują to hodowcy i ogrody zoologiczne, ale żadne badanie tego nie potwierdziło. Zdarza się to rzadko: wystarczy nie zbliżać twarzy.

Czerwony po linieniu, czarny po dwóch dniach

Po linieniu nimfa ostatniego stadium i dorosły osobnik wychodzą intensywnie czerwone i czernieją w ciągu odpowiednio ok. 18 i 48 godzin; plamy pozostają białe.

Wielkość i morfologia

Ciało czarne i błyszczące, z dwiema białawymi plamami u nasady półpokryw, żółtą przepaską na udach i czarnym connexivum: to trzy cechy, które odróżniają go od pozostałych Platymeris. Nimfy przechodzą pięć stadiów; świeżo wyklęta ma czerwony odwłok z czarnymi płytkami.

Przybliżone wymiary

  • Samce: 32,5-32,6 mm; samice: 34,1-34,8 mm (Li et al. 2010)
  • Świeżo wyklęte nimfy (stadium I): 7,2-7,5 mm (Chłond et al. 2015)
  • Nimfy ostatniego stadium (V): 26,5-28,2 mm (Chłond et al. 2015)

Hodowla w niewoli

Zalecane parametry

  • Temperatura: 24-30 °C. W razie potrzeby mata grzewcza z boku i z termostatem, nigdy pod całym dnem.
  • Wilgotność: raczej suche i bardzo dobrze wentylowane otoczenie, ok. 50-60%, z wilgotnym kątem podłoża do składania jaj.
  • Woda: niemal całą czerpią z ofiar. Lekko zraszaj korek 1-2 razy w tygodniu.

Zalecane terrarium

Dla grupy do ok. pięciu dorosłych osobników w Antomas polecamy Gaia Oasis od Anthouse: zamyka się na zatrzaski, ma minipokrywki do karmienia bez otwierania głównej pokrywy i regulowaną wentylację, przez której szczeliny nie uciekną nawet nimfy.

Dla ok. dziesięciu dorosłych: Gaia Explorer. W środku:

  • Podłoże: cienka warstwa; nada się prawie każde, np. piasek lub włókno kokosowe, najczęściej używane. Jaja składają luzem w podłożu.
  • Korek i wytłaczanki: kora ustawiona ukośnie, z wolną przestrzenią pod spodem, by mogły zawisnąć do linienia, i kryjówki dla wszystkich.
  • Zamknięta pokrywa: dorosłe osobniki potrafią latać.

Karmienie

Ofiary jego wielkości lub nieco mniejsze: świerszcze, karaczany dubia lub karaczany runner oraz mączniki. Co tydzień zmieniaj rodzaj owada: w doświadczeniu w 25 °C nimfy na mieszanej diecie szybciej osiągały dorosłość, a najlepszą pojedynczą ofiarą okazał się karaczan.

  • Częstotliwość: w Antomas co 3-4 dni. Im więcej jedzą, tym lepiej, choć dobrze znoszą głód; płaski odwłok oznacza, że czas karmienia.
  • Świeżo wyklęte nimfy: w Antomas dajemy im pokrojone świerszcze, mączniki i zofobasy; kilka może dzielić jedną ofiarę.
  • Resztki: usuwaj puste egzoszkielety, a następnego dnia ofiary, które wciąż żyją.

Życie w grupie, linienie i rozmnażanie

Nie jest owadem społecznym i nie tworzy kolonii, ale dobrze żyje w grupie. W Antomas zwykle trzymamy je właśnie tak: przy obfitości jedzenia kanibalizm zwykle się nie pojawia. Jeśli już wystąpi, to głównie wśród głodnych lub świeżo wylinkowanych nimf.

  • Jaja: nie rozwijają się, dopóki podłoże nie jest wilgotne; w 25 °C wylęgają się po ok. trzech tygodniach.
  • Rozwój: od 8 do 12 miesięcy od jaja do postaci dorosłej w 25 °C, zależnie od diety.
  • Linienie: zawisają głową w dół, a wcześniej przestają jeść; w tych dniach bez żywych ofiar. Nigdy nie pomagaj im wyjść z wylinki.

Obsługa i bezpieczeństwo

  • Nigdy gołymi rękami: do przenoszenia użyj kubka z kartonikiem pod spodem lub długiej pęsety.
  • Karm długą pęsetą.
  • Jeśli jad dostanie się do oczu, przemyj je dużą ilością wody; jeśli Cię ukłuje, umyj to miejsce i przyłóż coś zimnego.

Czego nie robić

  • Brać go do ręki lub zbliżać twarz do otwartego terrarium.
  • Trzymać go na mchu lub mokrym podłożu: to sprowadza roztocza, grzyby i nieudane linienia.
  • Pozwalać, by kąt do składania jaj całkiem wysechł.
  • Dawać zawsze tego samego owada lub ofiary dużo większe od niego.
  • Skąpić jedzenia grupie: to właśnie prowadzi do kanibalizmu.
  • Zostawiać nadmiarowe żywe ofiary, gdy nimfy linieją.
  • Trzymać go razem z innymi zajadkowatymi.
  • Wyrzucać stare podłoże bez wcześniejszego zamrożenia: mogą w nim być jaja.
  • Wypuszczać go: to gatunek egzotyczny.

Źródła naukowe

Ten poradnik powstał na podstawie literatury naukowej o Platymeris biguttatus i jego krewniaku P. rhadamanthus oraz doświadczeń hodowców. Najważniejsze źródła:

  1. Edwards, J. S. (1961). The action and composition of the saliva of an assassin bug Platymeris rhadamanthus Gaerst. (Hemiptera, Reduviidae). Journal of Experimental Biology 38: 61–77. doi:10.1242/jeb.38.1.61
  2. Li, H., Zhao, G., Cao, L., Xu, K. & Cai, W. (2010). Taxonomic and bionomic notes on the white spot assassin bug Platymeris biguttatus (Linnaeus) (Hemiptera: Reduviidae: Reduviinae). Zootaxa 2644: 47–56. doi:10.11646/zootaxa.2644.1.3
  3. Chłond, D., Bugaj-Nawrocka, A. & Junkiert, Ł. (2015). Current and potential geographical distribution of Platymeris biguttatus (Linnaeus, 1767) with description of nymphs. Zoological Studies 54: 9. doi:10.1186/s40555-014-0092-5
  4. Walker, A. A., Robinson, S. D., Undheim, E. A. B., Jin, J., Han, X., Fry, B. G., Vetter, I. & King, G. F. (2019). Missiles of mass disruption: composition and glandular origin of venom used as a projectile defensive weapon by the assassin bug Platymeris rhadamanthus. Toxins 11: 673. doi:10.3390/toxins11110673
  5. Zhang, Y., Li, H., Du, J., Zhang, J., Shen, J. & Cai, W. (2019). Three melanin pathway genes, TH, yellow, and aaNAT, regulate pigmentation in the twin-spotted assassin bug, Platymeris biguttatus (Linnaeus). International Journal of Molecular Sciences 20: 2728. doi:10.3390/ijms20112728
  6. Fischer, M. L., Wielsch, N., Heckel, D. G., Vilcinskas, A. & Vogel, H. (2020). Context-dependent venom deployment and protein composition in two assassin bugs. Ecology and Evolution 10: 9932–9947. doi:10.1002/ece3.6652
  7. Holmes, M. (2020). Diet matters in the growth of captive African white spotted assassin bug Platymeris biguttatus (Hemiptera: Reduviidae). Master's thesis, Colorado State University. doi:10.25675/3.02817
  8. Gao, F., Tian, L., Li, X., Zhang, Y., Wang, T., Ma, L., Song, F., Cai, W. & Li, H. (2022). Proteotranscriptomic analysis and toxicity assay suggest the functional distinction between venom gland chambers in twin-spotted assassin bug, Platymeris biguttatus. Biology 11: 464. doi:10.3390/biology11030464
Poziom trudności
Początkujący
1 Opinie

Imballaggio perfetto animali super sani come sempre🫶🏽
Compro formiche e invertebrati vari da Tomas ormai da molto tempo ..dopo averne provati molto posso tranquillamente asserire che é il numero uno in assoluto.
By Michele Migliore on 2026-11-18
Komentarze (0)
Na razie nie dodano żadnej recenzji.

16 innych produktów w tej samej kategorii:

Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również:

Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również: