Majangella carli – modliszka: samiec – prawdziwe zdjęcie Antomas
Majangella carli – modliszka: samica – prawdziwe zdjęcie Antomas
Majangella carli – modliszka: samiec – prawdziwe zdjęcie Antomas
Majangella carli – modliszka: samica – prawdziwe zdjęcie Antomas

Majangella carli – modliszka

Obecnie brak na stanie
39,99 €
Brutto

Majangella carli: mała modliszka z wilgotnych lasów Borneo, Sumatry i Malezji, brązowa i nakrapiana, która znika na korze porośniętej mchem i porostami. Godzinami nieruchoma, z zasadzki atakuje w ułamku sekundy. Rzadka w hodowli, dla tych, którzy opanowali już wilgotność i wentylację. Para L3, z poradnikiem hodowli opartym na badaniach naukowych. Wysyłka do całej Europy z gwarancją żywej dostawy.


 

Poziom trudności: 3/5 – Zaawansowany

Mała modliszka z Azji Południowo-Wschodniej, brązowa i nakrapiana, która zlewa się z korą porośniętą mchem i porostami. Sprzedawana jako para nimf L3: wysoki, wentylowany pojemnik dla każdej z nich, 24-28 °C, wilgotność 60-80% przy dobrej wentylacji i Drosophila hydei od pierwszego dnia. Zawsze osobno aż do kopulacji.

Majangella carli Giglio-Tos, 1915 to modliszka z Azji Południowo-Wschodniej. W rewizji rodzaju (Svenson i Vollmer 2014) przeniesiono ją do podrodziny Acromantinae (Hymenopodidae), obok Acromantis, a dziś rodzaj obejmuje trzy gatunki: M. moultoni, M. carli i M. ophirensis. M. carli jest najmniejsza z nich. Niemal cały czas spędza w bezruchu, ze złożonymi odnóżami chwytnymi, i z zasadzki poluje na wszystko, co znajdzie się w jej zasięgu.

Rozpoznawanie, wielkość i występowanie

  • Ubarwienie: brązowe, z ciemnym nakrapianiem na całym ciele; tegminy są niemal przezroczyste, z brązowymi plamami w polu kostalnym i dyskoidalnym. To właśnie ten wzór sprawia, że wygląda jak kawałek omszałej kory.
  • Przedplecze: z ząbkowanym brzegiem bocznym i pięcioma stożkowatymi guzkami na grzbiecie, dobrze widocznymi pod lupą.
  • Głowa: duże, wyłupiaste oczy; nad przyoczkami ma jeden wyrostek zakończony tępym szczytem. U M. moultoni i M. ophirensis ten wyrostek jest rozwidlony i to najprostszy sposób, by je odróżnić.
  • Odnóża chwytne: wewnętrzna strona przedniego uda jest błyszcząco czarna, z dwiema małymi jasnymi plamkami na górnym brzegu.
  • Wielkość: zbadane samce mierzą 29-30 mm od głowy do końca odwłoka, mają tegminy długości 22-26 mm i przedplecze 8,5-9,5 mm (Svenson i Vollmer 2014). Samica nie została opisana w literaturze: w 2014 roku znano tylko jeden okaz muzealny, bardzo podobny do samca. W hodowli samice są masywniejsze.
  • Występowanie: Borneo (Sarawak i Sabah), Sumatra, Jawa, Półwysep Malajski i południe Mjanmy, w wilgotnych lasach wiecznie zielonych, zarówno nizinnych, jak i górskich. To gatunek rodzaju z największą liczbą stwierdzeń (Svenson i Vollmer 2014).

Ciekawostka: Giglio-Tos opisał ją obok Majanga, rodzaju z Madagaskaru, ze względu na podobieństwo przedplecza. Ponad sto lat później wykazano, że nie są blisko spokrewnione; analizy molekularne samca z Sarawaku umieszczają ją wśród Acromantinae (Svenson i Whiting 2009). Jej biologia w naturze wciąż nie została zbadana.

Hodowla w niewoli

Poniższe wskazówki opierają się na klimacie obszaru jej występowania i na doświadczeniu hodowców z tym rodzajem, ponieważ nie ma badań nad hodowlą tego gatunku.

Terrarium

  • Wysokość: co najmniej 3 razy większa niż długość modliszki, aby mogła linieć zwisając, bez dotykania podłoża. Dla L3 wystarczy pojemnik o pojemności około 250-500 ml; dla dorosłej – terrarium o wymiarach około 20 × 20 × 30 cm.
  • Wentylacja: pokrywa z siatki, a jeszcze lepiej także siatkowa ścianka boczna. Potrzebuje wilgoci, ale w nieruchomym powietrzu pojawiają się pleśń i nieudane linienia.
  • Wystrój: cienkie gałązki ustawione ukośnie, kawałek korka lub kory i trochę suchego mchu lub porostu; siatka pod sufitem, żeby mogła się zawiesić.
  • Podłoże: włókno kokosowe lub ręcznik papierowy, łatwe do sprzątania.

Temperatura, wilgotność i woda

  • Temperatura: 24-28 °C w dzień; w nocy może spaść o kilka stopni, ale nie poniżej 20 °C.
  • Wilgotność: 60-80%, z chwilowymi wzrostami po zraszaniu, które wysychają w ciągu kilku godzin.
  • Woda: raz dziennie zraszaj drobnymi kropelkami jedną ściankę i wystrój, nie mocząc nimfy. Pije z kropel.

Karmienie

Poluje na żywe, ruchliwe ofiary nie większe od własnego ciała:

  • L3-L4: Drosophila hydei, 4-6 na karmienie.
  • Od L5: muchy domowe lub zielone muchy, termofilki (Thermobia domestica) i od czasu do czasu małe świerszcze.
  • Dorosłe: muchy jako podstawa diety. Najchętniej przyjmuje latające ofiary.
  • Częstotliwość: nimfy co 1-2 dni; dorosłe co 2-3 dni, a samica więcej. Usuwaj ofiary, których nie zje w ciągu doby.

Linienie

  • Przed linieniem: przestaje jeść, nieruchomieje i zawisa. Od tej chwili nie dotykaj jej i usuń żywe ofiary.
  • Po linieniu odczekaj około 24 godzin, zanim ją nakarmisz.
  • Po linieniu imaginalnym pojawiają się w pełni rozwinięte skrzydła i modliszka już więcej nie linieje.

Rozmnażanie

Rozpoznawanie płci i synchronizacja

Policz segmenty na brzusznej stronie odwłoka: samica ma ich około 6, bo siódmy sternit tworzy płytkę subgenitalną; samiec około 8 (terminologia według Brannoch et al. 2017). Samce zwykle szybciej osiągają dorosłość. Z doświadczenia hodowców: trzymaj samca w dolnej części zakresu temperatur (23-24 °C), a samicę w górnej (27-28 °C), aby dojrzały w tym samym czasie.

Kopulacja

  • Odczekaj około 2 tygodni po linieniu imaginalnym samicy.
  • Dobrze nakarm samicę przed spotkaniem, podsuń samca od tyłu i pilnuj. Kanibalizm seksualny u modliszek jest udokumentowany także na wolności (Lawrence 1992).
  • Po zakończeniu oddziel samca.

Ooteka

Samica przytwierdza ootekę do gałązki lub do siatki. Zostaw ją tam, gdzie jest, w 26-28 °C, i co 2-3 dni lekko zraszaj pojemnik, nie mocząc jej. To gatunek tropikalny: nie potrzebuje zimna. Gdy wyklują się nimfy, szybko je rozdziel i karm skoczogonkami lub Drosophila melanogaster.

Czego NIE robić

  • Dotykać jej, przenosić ani zraszać bezpośrednio przed linieniem lub w jego trakcie.
  • Zostawiać świerszczy ani innych żywych ofiar w terrarium podczas linienia.
  • Pomagać jej wyjść z wylinki.
  • Używać niskiego pojemnika, bez możliwości zaczepienia się pod sufitem albo zamkniętego bez wentylacji.
  • Zalewać terrarium wodą ani dopuszczać, by temperatura przez wiele dni spadała poniżej 20 °C.
  • Łączyć samca i samicy przed kopulacją, nawet na etapie nimf.
  • Dosadzać samca do samicy tuż po linieniu lub głodnej.
  • Podawać ofiar większych od niej lub takich, które mogą ją zranić.
  • Wypuszczać osobników ani ootek na wolność.

Źródła naukowe

Ten poradnik opracowano na podstawie literatury naukowej o rodzaju Majangella i o modliszkach w ogóle oraz doświadczenia hodowców. Najważniejsze źródła:

  1. Svenson, G. J. & Vollmer, W. (2014). A case of the higher-level classification of praying mantises (Mantodea) obscuring the synonymy of Majangella Giglio-Tos, 1915 (Liturgusidae, Liturgusinae) and Ephippiomantis Werner, 1922 (Hymenopodidae, Acromantinae). Zootaxa 3797: 103–119. doi:10.11646/zootaxa.3797.1.10
  2. Svenson, G. J. & Whiting, M. F. (2009). Reconstructing the origins of praying mantises (Dictyoptera, Mantodea): the roles of Gondwanan vicariance and morphological convergence. Cladistics 25: 468–514. doi:10.1111/j.1096-0031.2009.00263.x
  3. Brannoch, S. K., Wieland, F., Rivera, J., Klass, K.-D., Béthoux, O. & Svenson, G. J. (2017). Manual of praying mantis morphology, nomenclature, and practices (Insecta, Mantodea). ZooKeys 696: 1–100. doi:10.3897/zookeys.696.12542
  4. Lawrence, S. E. (1992). Sexual cannibalism in the praying mantid, Mantis religiosa: a field study. Animal Behaviour 43: 569–583. doi:10.1016/S0003-3472(05)81017-6
Poziom trudności
Średnio zaawansowany
Brak opinii
Komentarze (0)
Na razie nie dodano żadnej recenzji.

16 innych produktów w tej samej kategorii: