Blaptica dubia – karaczan – prawdziwe zdjęcie Antomas
Blaptica dubia – karaczan – prawdziwe zdjęcie Antomas

Blaptica dubia – karaczan

3,49 €
Brutto

Podstawowe źródło białka dla dużych kolonii. Blaptica dubia, południowoamerykański karaczan, to duża, mięsista i powolna ofiara: nie wspina się po gładkim szkle, nie skacze, prawie nie pachnie, a jej samice nie mają nawet skrzydeł. Rodzi się żywa, rośnie powoli, a po jednym-dwóch dniach dobrego karmienia trafia do Twoich mrówek jako pełnowartościowy kąsek. W całości dla łowczyń dużych ofiar, takich jak Myrmecia czy Odontomachus, pocięta dla małych kolonii. Dostępna w dwóch rozmiarach: Rozmiar S, średnie nimfy (ok. 40 sztuk), i Rozmiar L, subadulty i dorosłe osobniki (ok. 25 sztuk). Wysyłka do całej Europy z gwarancją żywej dostawy.

Rozmiar

 

Zastosowanie: żywy pokarm dla mrówek i innych owadożerców

Rozmiary: Rozmiar S, średnie nimfy (ok. 40 sztuk), i Rozmiar L, subadulty i dorosłe osobniki (ok. 25 sztuk). Dorosłe osobniki mierzą ok. 4-4,5 cm. Jak je przechowywać: gładki pojemnik z siatkową pokrywą, wytłoczka po jajkach, sucha karma i kawałek warzywa; w 20-28 °C wytrzymują tygodnie, a poniżej 20 °C się nie rozwijają. Jak je podawać: pocięte lub świeżo zabite dla małych kolonii, w całości dla dużych, a resztki usuwaj następnego dnia. Nie wspinają się po gładkim szkle, samice nie mają skrzydeł, a samce nie latają.

Blaptica dubia (Serville, 1838) to południowoamerykański karaczan z rodziny Blaberidae i jeden z najczęściej używanych na świecie żywych pokarmów dla terrariów i ogrodów zoologicznych. W Hiszpanii nazywamy go „cucaracha argentina”; po angielsku to dubia roach. Jest duży, mięsisty, powolny i łatwy w obsłudze: nie wspina się po gładkim szkle, nie skacze, prawie nie pachnie, a samice nie mają nawet skrzydeł.

Dla hodowcy mrówek to podstawowe źródło białka dla średnich i dużych kolonii oraz dla gatunków polujących na duże ofiary. W Antomas sprzedajemy go w dwóch rozmiarach: Rozmiar S, średnie nimfy (ok. 40 sztuk w pojemniku), i Rozmiar L, subadulty i dorosłe osobniki (ok. 25 sztuk w pojemniku).

Dlaczego to dobry pokarm dla mrówek

Dużo białka w każdej sztuce

Dorosła samica waży ok. 1,8 g zaraz po ostatnim linieniu, a maksymalnie 2,8 g; samce od 1,3 do 1,55 g (Alamer, 2013). To dużo więcej biomasy na sztukę niż w przypadku świerszcza, a u nimf niemal wszystko to miękka tkanka pod cienkim oskórkiem. Analizy porównawcze z innymi karaczanami karmowymi wykazują wysoką zawartość białka, większą u dorosłych niż u nimf, oraz mniej tłuszczu i włókna u dorosłych (Cerreta i współpracownicy, 2022; na małej liczbie próbek, wyłącznie opisowo).

Powolny, bezbronny i łatwy do opanowania

B. dubia nie żądli, nie gryzie robotnic, nie skacze i pachnie słabo w porównaniu z innymi karaczanami (Wu, 2013). Porusza się powoli, a gdy czuje się odsłonięty, szuka ciemnej kryjówki zamiast uciekać pędem. Dla mrówek to ofiara, z którą sobie poradzą; dla Ciebie pokarm, który zostaje tam, gdzie go położysz. W porównaniu z bardzo szybkim karaczanem runner (Shelfordella lateralis) dubia to spokojna opcja.

Nie wspina się po szkle ani po gładkim plastiku

Ani dorosłe osobniki, ani nimfy nie potrafią wejść po gładkich pionowych powierzchniach, bo nie mają wykształconego arolium, przylgi między pazurkami stopy, której inne karaczany używają do wspinaczki (Wu, 2013, praca z Uniwersytetu Auburn). Na arenie ze szkła lub akrylu zostaje na dnie, w zasięgu robotnic. Wyjątek, według hodowców: małe nimfy potrafią wejść po silikonowych spoinach w narożnikach terrariów oraz po chropowatym lub porysowanym plastiku.

Można mu załadować jelito wapniem

Jak prawie wszystkie owady karmowe, dubia ma mało wapnia i dużo fosforu: bez przygotowania jej stosunek wapnia do fosforu wynosi 0,15. Ale bardzo dobrze reaguje na gut loading, czyli dokarmianie przed podaniem: po 12-48 godzinach na karmie bogatej w wapń (8% w suchej masie) stosunek wzrósł powyżej 1,4 (Barras i współpracownicy, 2024). Drugie badanie wykazało, że nie wszystkie karmy „do gut loadingu” dostępne w sprzedaży to osiągają, że efekt utrzymuje się do 72 godzin i że dieta nie zmieniła śmiertelności hodowli (Barras i współpracownicy, 2025). Dla mrówek wniosek jest prosty: dubia dobrze nakarmiona w poprzednich dniach to lepszy kąsek niż głodna.

Dla jakich mrówek

Ze względu na rozmiar pasuje przede wszystkim do dużych gatunków lub polujących na duże ofiary, takich jak nasze Myrmecia pyriformis, które polują na żywe ofiary żądłem, mrówki pułapki Odontomachus banksi czy rozrośnięte kolonie Camponotus maculatus. Pocięty nada się też dla małych kolonii niemal każdego gatunku jedzącego białko. Dla zakładanych kolonii i małych ofiar lepsza jest termofilka (Thermobia domestica), której resztki nie gniją w probówkach.

Biologia karaczanów dubia

Mimo hiszpańskiej nazwy „cucaracha argentina” nie występuje wyłącznie w Argentynie: notowano go w Argentynie, Urugwaju i Brazylii, a niektóre źródła podają zasięg dalej na północ, bez jasnych danych pierwotnych. Serville opisał go w 1838 roku jako Blabera dubia, czyli „wątpliwą”; Blabera claraziana i Blabera ligata to późniejsze synonimy.

Młode, które rodzą się żywe

B. dubia jest jajożyworodna. Samica wytwarza ootekę, typowy dla karaczanów kokon z jajami, ale nie zostawia jej na ziemi: na chwilę wysuwa ją z końca odwłoka, po czym wciąga z powrotem do worka lęgowego, gdzie zarodki rozwijają się pod ochroną. Pod koniec ciąży wychodzą z niej już w pełni uformowane nimfy.

Liczby z kolonii laboratoryjnej w 28 °C, przy 70% wilgotności i 16 godzinach światła (Alamer, 2013):

  • Pierwsza kopulacja: piątego dnia po ostatnim linieniu.
  • Uformowana ooteka: około 19. dnia dorosłego życia.
  • Pierwsze porody: około 70. dnia dorosłego życia.
  • Młode w jednym miocie: 15-30 nimf.
  • Rozwój nimf: 3-4 miesiące.

W 26 °C ciąża trwa 48-64 dni (Hintze-Podufal i Vetter, 1996). Po porodzie samica od razu zaczyna nowy cykl, a dorosłe osobniki żyją do ok. 2 lat. Zestresowana samica może przedwcześnie wyrzucić ootekę i miot zostaje stracony.

Samce ze skrzydłami, które nie latają, i samice bez skrzydeł

Samce i samice odróżnisz na pierwszy rzut oka. Dorosłe samce mają długie skrzydła, które zakrywają cały odwłok; samice tylko krótkie pokrywy (tegminy), sięgające ok. jednej czwartej długości ciała (Warnecke i Hintze-Podufal, 1996). Mimo to samce tak naprawdę nie latają: w testach zrzutu co najwyżej prostują się i spowalniają opadanie lotem ślizgowym, bez lotu ciągłego, a samice nie mają mięśni lotnych (Wu, 2013). Nimfy obu płci nie mają skrzydeł.

Kierują się zapachem innych

Nie są owadami społecznymi, ale żyją w grupach. W laboratorium wybierają ciemne kryjówki, a grupy po 10-15 karaczanów trafniej wybierają najciemniejszą niż grupy po 5 (Freeberg i Fiset, 2023). Kierują się też śladem chemicznym innych osobników: wolą kryjówkę z zapachem osobników swojego gatunku od równie ciemnej bez zapachu, a nawet korzystają ze śladu innego gatunku, karaczana Blaberus craniifer (Freeberg i współpracownicy, 2024). W praktyce: uwielbiają tłoczyć się w zagłębieniach wytłoczek po jajkach.

Karaczan, który wytwarza metan

W badaniu emisji gazów cieplarnianych pięciu owadów hodowanych jako pokarm tylko dwa wytwarzały metan: pewien chrząszcz i B. dubia, dzięki mikroorganizmom w jelicie. Mimo to dubia wytwarzała najmniej CO2 na kilogram masy ciała, a jej produkcja amoniaku była niska (Oonincx i współpracownicy, 2010). To znikome ilości, ale ciekawostka warta uwagi.

Ciepło tak, ale bez przesady

W badaniu z Uniwersytetu Auburn hodowano go w stałych temperaturach od 15 do 40 °C. Nimfy dorastały w 20, 25 i 30 °C, tym szybciej, im było cieplej; ale w 35 °C ginęły przed piątym stadium, a w 40 °C przed drugim (Wu, Hu i Appel, 2017). Ten sam zespół naliczył siedem stadiów nimfalnych (Wu, Appel i Hu, 2013); w Bayreuth, w innych warunkach, naliczono sześć (Alamer, 2013). Dobrze znosi krótkie skoki zimna lub ciepła, ale zakres przydatny w hodowli jest wąski: 25-30 °C.

Rozmiar i morfologia

Ciało szerokie, spłaszczone i owalne, ciemnobrązowe do niemal czarnego, z przedpleczem (pronotum, „tarczą” za głową) przykrywającym je od góry. Samce są węższe i lżejsze, mają brązowe skrzydła z jaśniejszym brzegiem; samice są szersze i cięższe. Nimfy są szarobrązowe, z cętkowanym wzorem i jasnymi pasami, i rosną z każdym linieniem; świeżo po linieniu przez kilka godzin są białe i miękkie.

Przybliżone wymiary

  • Dorosły osobnik: 40-45 mm długości ciała; w badaniu z dorosłymi osobnikami z hodowli 25,4-31,8 mm (Barras i współpracownicy, 2025)
  • Dorosła samica: 1,8 g zaraz po ostatnim linieniu, do 2,8 g (Alamer, 2013)
  • Dorosły samiec: 1,3-1,55 g (Alamer, 2013)
  • Średnia nimfa: ok. 0,2 g i 16 mm (Barras i współpracownicy, 2024)
  • Młode w jednym miocie: 15-30
  • Stadia nimfalne: 6-7
  • Długość życia dorosłego osobnika: do ok. 2 lat

Jak przechować je w domu przez kilka dni lub tygodni

To jeden z najmniej wymagających żywych pokarmów w przechowywaniu: wytrzymuje tygodnie przy bardzo niewielkiej opiece, bez zapachu i śmiertelności typowych dla świerszczy.

  • Pojemnik: gładkie plastikowe pudełko z wentylowaną pokrywą z siatką. Gładka krawędź wystarczy, żeby nie uciekały, ale pokrywa chroni przed niespodziankami z małymi nimfami.
  • Kryjówka: kawałki wytłoczek po jajkach ustawione pionowo, w których się tłoczą.
  • Jedzenie: szczypta suchej karmy (płatki owsiane, karma dla kur lub królików albo karma dla karaczanów) w jednym rogu.
  • Woda: najlepiej z soczystych warzyw lub owoców, takich jak marchew, cukinia, pomarańcza czy jabłko, albo z wody w żelu. Usuwaj to, czego nie zjadły w ciągu jednego-dwóch dni, żeby nie spleśniało. Miseczka z wodą to pułapka dla nimf.
  • Miejsce: ciemne, w 20-28 °C. Poniżej 20 °C przeżywają, ale przestają rosnąć; nie wkładaj ich do lodówki.

Jak je hodować

Jeśli zużywasz ich dużo, warto mieć własną hodowlę. To proste, ale powolne: rozkręcenie hodowli trwa kilka miesięcy. Te wskazówki pochodzą z hodowli laboratoryjnych (Alamer, 2013; Wu, Hu i Appel, 2017) i ze zgodnej opinii hodowców.

Pojemnik i kryjówki

  • Pudełko: z gładkiego plastiku, nieprzezroczyste lub w ciemnym miejscu, z wentylowaną pokrywą z siatką. W Bayreuth używano pudełek 35 × 45 × 60 cm. Na początek w domu wystarczy pudełko 30-60 litrów.
  • Kryjówki: wytłoczki po jajkach ustawione pionowo, które dają dużo powierzchni i pozwalają odchodom spadać na dno.
  • Podłoże: żadne. Czyste i suche dno łatwo się zamiata i nie rozwijają się na nim roztocza.
  • Start: hodowcy radzą zacząć od kilkudziesięciu dorosłych osobników, z trzema-czterema samicami na każdego samca, i uzbroić się w cierpliwość: pierwsze młode pojawiają się po ok. dwóch miesiącach.

Temperatura i wilgotność

  • Temperatura: 25-30 °C; laboratoria pracują w 26-28 °C. Poniżej 20 °C hodowla staje, a powyżej 32-35 °C nimfy giną.
  • Kontrolowane ogrzewanie: kabel grzewczy lub mata grzewcza na jednej ze ścian bocznych i termostat z czujnikiem wewnątrz pudełka.
  • Wilgotność: umiarkowana, ok. 60-70%. Bez skraplania: mokre pudełko szybko zarasta pleśnią i roztoczami.

Dieta w hodowli

  • Sucha podstawa: karma dla gryzoni lub królików albo mieszanka płatków zbożowych, otrąb i karmy dla kur. W laboratorium lepiej sprawdziła się karma dla królików niż dla szczurów (Alamer, 2013). Zawsze sucha, w jednym rogu.
  • Woda i witaminy: świeże warzywa i owoce kilka razy w tygodniu, z usuwaniem tego, czego nie zjedzą w ciągu kilku godzin lub dnia, oraz woda w żelu albo poidełko, w którym młode się nie utopią.
  • Przed podaniem: jeden-dwa dni na karmie bogatej w wapń, żeby „załadować” im jelito (zob. „Można mu załadować jelito wapniem”).

Rozmnażanie i odłów

  • Tempo: w 28 °C każda samica rodzi 15-30 nimf co dwa-trzy miesiące, a młode dorastają w ok. 3-4 miesiące.
  • Rozpoznawanie płci: samce mają długie skrzydła, samice bardzo krótkie. Jeśli masz nadmiar samców, to one pierwsze trafiają do mrówek.
  • Odłów: wyjmij wytłoczkę i strząśnij ją nad gładkim pojemnikiem. Wybierz potrzebny rozmiar, a resztę odłóż z powrotem.
  • Bez nadmiernej eksploatacji: zawsze zostawiaj zapas dorosłych samic; to one sprawiają, że hodowla rośnie.
  • Sprzątanie: co kilka tygodni wymiataj z dna odchody i wylinki.

Jak podawać je mrówkom

Dobierz rozmiar do kolonii, a sposób przygotowania do tego, jak bardzo drapieżny jest dany gatunek.

  • Zakładane kolonie i królowe z pierwszymi robotnicami: dubia jest za duża. Lepsza będzie termofilka; jeśli używasz dubii, podaj kawałeczek świeżo zabitej nimfy, rozciętej, żeby mrówki dotarły do miękkich części.
  • Małe kolonie, 10-50 robotnic: Rozmiar S, pocięty lub zgnieciony, jedna sztuka co jeden-dwa dni.
  • Średnie kolonie, 50-300 robotnic: Rozmiar S w całości albo Rozmiar L przecięty na pół, jedna lub kilka sztuk na karmienie.
  • Duże kolonie i gatunki polujące na duże ofiary: Rozmiar L w całości, żywy lub świeżo zabity.

Żywe czy martwe? Żywe dla dużych kolonii i drapieżnych gatunków, które chętnie je łapią. Świeżo zabite dla małych kolonii, gatunków mało drapieżnych i tych, które nie radzą sobie z przebiciem oskórka dorosłego osobnika: zgnieć im głowę tuż przed podaniem albo przetnij je na pół. Można je też zamrozić i rozmrozić przed podaniem. Świeżo wylinkowane nimfy, białe i miękkie, to przysmak dla małych kolonii.

Ile? Tyle, ile kolonia zje w ciągu dnia. Im więcej białka, tym lepiej i szybciej rosną: jeśli codziennie dbasz o formikarium i usuwasz resztki, lepiej przekarmiać, bo kolonia widzi, że ma zasoby, i wychowuje więcej czerwiu. Jeśli nie możesz często sprzątać, nie przesadzaj. Usuwaj resztki w ciągu 24 godzin: na wpół zjedzona duża dubia gnije, pleśnieje i przyciąga roztocza.

Urozmaicona dieta. Żaden owad nie jest sam w sobie pełnowartościowy: przeplataj z tygodnia na tydzień dubię z innymi żywymi pokarmami ze sklepu, takie jak świerszcz (Acheta domesticus), mącznik (Tenebrio molitor), karaczan runner czy termofilka.

Nie tylko dla mrówek: to częsta ofiara dla modliszek, drapieżnych pluskwiaków takich jak Platymeris biguttatus, pająków, gadów i płazów.

Ucieczki, higiena i bezpieczeństwo

Czy może stać się plagą w domu?

To pytanie zadaje każdy, kto pierwszy raz kupuje karaczany, a odpowiedź jest uspokajająca. B. dubia nie należy do karaczanów, które są szkodnikami w mieszkaniach: to gatunek lasów tropikalnych i subtropikalnych, który do rozmnażania potrzebuje stałego ciepła (Alamer, 2013), jego nimfy nie rozwijają się poniżej ok. 20 °C (Wu, Hu i Appel, 2017), nie wspina się po gładkich ścianach ani płytkach, a samice nie potrafią latać. Osobnik, który ucieknie w europejskim domu, prawie zawsze kończy w kryjówce, bez możliwości rozmnażania.

Tam, gdzie klimat pozwoliłby mu zadomowić się na zewnątrz, stosuje się środki ostrożności: na Florydzie, o klimacie subtropikalnym, urząd ds. rolnictwa umieścił go na liście stawonogów objętych zakazem importu (FDACS). Dlatego, choć ryzyko w domu jest niskie, zasada jest taka sama jak w przypadku każdego egzotycznego zwierzęcia: nigdy go nie wypuszczaj.

Zabezpieczenie formikarium przed ucieczką

Po gładkim szkle lub akrylu areny nie wejdzie. Uważaj na małe nimfy, które potrafią wspinać się po silikonie, dekoracjach, rurkach i chropowatych powierzchniach, oraz na te, które chowają się pod dekoracjami lub w podłożu: podawaj tyle, ile zostanie zjedzone, i przy sprzątaniu sprawdzaj kryjówki.

Alergie

Karaczany są znanym źródłem alergenów wziewnych, a w 2021 roku opisano pierwszy przypadek alergii na B. dubia: hodowczyni, która po latach komercyjnej hodowli w domu dostała objawów oddechowych i pokrzywki kontaktowej. Testy z wyciągami z pospolitych karaczanów mogą jej nie wykryć, a autorzy uważają, że to alergia rzadko diagnozowana (Wangberg i współpracownicy, 2021). Przy kilku pojemnikach ryzyko jest niskie, ale jeśli hodujesz na większą skalę: rękawiczki, żadnego wzbijania pyłu z odchodów, hodowla poza sypialnią i umyte ręce po skończeniu. Jeśli masz alergię na roztocza, owoce morza lub karaczany, zachowaj szczególną ostrożność.

Zapach, roztocza i insektycydy

  • Zapach: czysta i sucha hodowla prawie nie pachnie. Zapach pojawia się razem z gnijącym jedzeniem i wilgocią.
  • Roztocza i pleśń: pojawiają się przy zapomnianym wilgotnym jedzeniu. Sucha karma, warzywa usuwane na czas i zamiecione dno.
  • Insektycydy: regulatory wzrostu, takie jak metopren i pirypiroksyfen, zaburzają ich rozmnażanie (Alamer, 2013), a każdy insektycyd, który dotrze do karaczana, dotrze też do Twoich mrówek. Żadnych sprayów ani środków na pchły w pobliżu hodowli i nigdy nie podawaj złapanych karaczanów.

Czego nie robić

  • Nie trzymaj ich w lodówce: to nie mączniki; poniżej ok. 15-20 °C słabną i giną.
  • Nie stawiaj im miseczki z wodą: nimfy się topią. Woda w żelu, warzywa lub bezpieczne poidełko.
  • Nie zostawiaj resztek w formikarium dłużej niż dzień: na wpół zjedzona duża dubia gnije, rozwija się na niej pleśń i roztocza.
  • Nie dawaj żywego dorosłego osobnika zakładanej kolonii: jest za duży, może niepokoić królową i nie zostanie zjedzony.
  • Nie podawaj wyłącznie dubii: przeplataj ją innymi owadami, żeby dieta była urozmaicona.
  • Nie podawaj ich głodnych: jeden-dwa dni dobrego jedzenia wcześniej zmieniają je w dużo lepszy kąsek.
  • Nigdy ich nie wypuszczaj ani nie wyrzucaj żywych nimf do śmieci: resztki hodowli najpierw zamroź.

Źródła naukowe

Ten poradnik opiera się na literaturze naukowej dotyczącej Blaptica dubia, na rozprawie doktorskiej A. H. Alamera (2013, Uniwersytet w Bayreuth, epub.uni-bayreuth.de/136), na pracy magisterskiej H. Wu (2013, Uniwersytet Auburn), na wytycznych Departamentu Rolnictwa Florydy dotyczących importu egzotycznych stawonogów (FDACS) oraz na doświadczeniu Antomas i innych hodowców. Najważniejsze źródła:

  1. Wu, H., Appel, A. G. & Hu, X. P. (2013). Instar determination of Blaptica dubia (Blattodea: Blaberidae) using Gaussian mixture models. Annals of the Entomological Society of America 106: 323–328. doi:10.1603/AN12131
  2. Wu, H., Hu, X. P. & Appel, A. G. (2017). Temperature-dependent development and thermal sensitivity of Blaptica dubia (Blattodea: Blaberidae). Journal of Economic Entomology 110: 546–551. doi:10.1093/jee/tow278
  3. Hintze-Podufal, C. & Vetter, R. (1996). Hormonal control of courtship behavior and reproductive cycle in the cockroach species Blaptica dubia (Blattoidea: Blaberoidea: Blaberidae). Entomologia Generalis 20: 169–175. doi:10.1127/entom.gen/20/1996/169
  4. Warnecke, U. & Hintze-Podufal, C. (1996). Sexualdimorphismus der Flügel bei der ovoviviparen Schaben-Art Blaptica dubia (Blattoidea: Blaberoidea: Blaberidae). Entomologia Generalis 20: 185–194. doi:10.1127/entom.gen/20/1996/185
  5. Oonincx, D. G. A. B., van Itterbeeck, J., Heetkamp, M. J. W., van den Brand, H., van Loon, J. J. A. & van Huis, A. (2010). An exploration on greenhouse gas and ammonia production by insect species suitable for animal or human consumption. PLoS ONE 5: e14445. doi:10.1371/journal.pone.0014445
  6. Cerreta, A. J., Smith, D. C., Ange-van Heugten, K. & Minter, L. J. (2022). Comparative nutrient analysis of four species of cockroaches used as food for insectivores by life stage, species, and sex. Zoo Biology 41: 26–33. doi:10.1002/zoo.21647
  7. Barras, E., Boykin, K., Aguilar, G., Lex, Z., Bitter, A. & Mitchell, M. A. (2024). Dubia roaches (Blaptica dubia): food for insectivores made better by gut loading with a high calcium commercial diet. Journal of Herpetological Medicine and Surgery 34: 184–192. doi:10.5818/jhms-d-23-00047
  8. Barras, E., Boykin, K. L., Aguilar, M. G., Lex, Z., Bitter, A. & Mitchell, M. A. (2025). Effect of commercial diets on the nutritional value and mortality rates of dubia roaches (Blaptica dubia). Journal of Herpetological Medicine and Surgery 35: 176–191. doi:10.5818/jhms-d-24-00053
  9. Freeberg, T. M. & Fiset, S. (2023). Influence of group size on shelter choice in Blaptica dubia cockroaches. Journal of Comparative Psychology 137: 155–166. doi:10.1037/com0000349
  10. Freeberg, T. M., Risner, S. R., Lang, S. Y. & Fiset, S. (2024). Conspecific and heterospecific cueing in shelter choices of Blaptica dubia cockroaches. PeerJ 12: e16891. doi:10.7717/peerj.16891
  11. Wangberg, H., Mendoza, J., Gomez, R., Coop, C., White, A. & Woessner, K. (2021). The first reported case of Blaptica dubia cockroach allergy. Allergy, Asthma & Clinical Immunology 17: 114. doi:10.1186/s13223-021-00618-2
Brak opinii
Komentarze (0)
Na razie nie dodano żadnej recenzji.

16 innych produktów w tej samej kategorii:

Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również:

Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również: