Idolomorpha sp. – modliszka
Na afrykańskich sawannach, wśród suchej trawy trzeszczącej w słońcu, czai się cień, którego nikt nie widzi nadchodzącego: Idolomorpha sp. Jej długie, bardzo smukłe ciało zlewa się z suchą roślinnością, a głowa zwieńczona dziwnym stożkowatym wyrostkiem wygląda jak z innego świata. Należy do Empusidae, rodziny najbardziej fantastycznych modliszek, i poluje nieruchomo i cierpliwie, aż latająca ofiara podleci za blisko. Łowczyni ciepła i światła, stworzona dla tych, którzy szukają modliszki niepodobnej do żadnej innej. Wysyłka do całej Europy z gwarancją żywej dostawy.
Idolomorpha sp. ‘Tanzania’
Poziom trudności: 3/5 – Zaawansowany. To nie jest delikatna modliszka, ale jest inna niż większość: potrzebuje ciepła, suchego powietrza i latających ofiar, a kilka zabiegów typowych przy innych modliszkach jej szkodzi (zob. „Czego nie robić”).
Opis
Idolomorpha to afrykański rodzaj z rodziny Empusidae, tej samej co patyczkowate modliszki z rodzajów Empusa czy Gongylus. Żyje na ciepłych sawannach i trawiastych terenach, gdzie poluje z zasadzki wśród suchych łodyg. Ze względu na pochodzenie naszej linii (Tanzania) najprawdopodobniej chodzi o I. dentifrons; do czasu potwierdzenia gatunku przedstawiamy ją jako Idolomorpha sp.
- Ciało: bardzo wydłużone i wąskie, przypominające patyczek, w kolorze słomkowym lub zielonkawym, z cienkimi, długimi odnóżami i stożkowatym wyrostkiem na głowie.
- Czułki: samce mają grzebieniaste czułki, typowe dla Empusidae. To najłatwiejszy sposób na rozpoznanie płci u dorosłych.
- Skrzydła: dorosłe osobniki obu płci są uskrzydlone.
- Wielkość dorosłej: ok. 7-8 cm (dane od hodowców).
Parametry
- Temperatura w dzień: 28-32 °C, z miejscowym ciepłym punktem do 35 °C.
- Temperatura w nocy: 20-24 °C.
- Wilgotność: niska, 40-55%. Nie toleruje wysokiej wilgotności.
- Wentylacja: bardzo dobra.
- Zraszanie: tylko 1-2 razy w tygodniu. Empusidae nawadniają się głównie dzięki zjadanym ofiarom.
Urządzenie terrarium
Terrarium pionowe, siatkowe lub z dużymi wentylowanymi powierzchniami, o wysokości co najmniej trzykrotnie większej niż długość dorosłej. Musi mieć wiele miejsc do uchwycenia się i wolną przestrzeń pod sufitem do linienia.
- Cienkie gałązki, sucha trawa i suche łodygi.
- Suszone lub sztuczne rośliny.
- Siatkowy sufit, na którym może zawisnąć podczas linienia.
Karmienie
Zdecydowanie woli latające ofiary. Jest bardzo żarłoczna: nie karm jej częściej niż raz na 3 dni, aby uniknąć przekarmienia i niestrawności, które kończą się wymiotami.
- L1-L3: latające Drosophila hydei lub D. melanogaster oraz małe ćmy barciaka.
- Od L3-L4: jedna mucha lub plujka co 3-4 dni w zupełności wystarczy.
- Dorosłe: podstawą są muchy domowe i plujki.
Choć je niewiele, rozwija się bardzo szybko dzięki wysokim temperaturom: od L1-L2 do postaci dorosłej w ok. 7-9 tygodni.
Czego nie robić
- Nie zraszaj codziennie, jak przy innych modliszkach: wystarczy 1-2 razy w tygodniu.
- Nie trzymaj jej w wilgotnym terrarium: żadnego mchu, żywych roślin ani mokrego podłoża.
- Nie przekarmiaj: najwyżej jedna ofiara co 3 dni.
- Nie dawaj świerszczy jako głównej ofiary ani bezskrzydłych Drosophila.
- Nie ciągnij jej za odnóża przy przenoszeniu: jest krucha. Pozwól, żeby sama przeszła na inną powierzchnię.
- Nigdy nie wypuszczaj osobników do środowiska naturalnego.
Hodowla w grupie
Jak inne Empusidae, rzadko przejawia kanibalizm i może być trzymana w grupie, pod warunkiem że terrarium jest przestronne, by mogły zachować dystans i nie atakować się nawzajem, a ofiary są zawsze w ich zasięgu. Przy braku miejsca lub jedzenia mogą zdarzać się straty.
Rozmnażanie
- Rozdziel osobniki w ostatnich stadiach, przed stadium subadult.
- Po linieniu imaginalnym odczekaj ok. 20 dni u obu płci, zanim spróbujesz je kojarzyć.
- Warto mieć więcej niż jednego samca: nie każda kopulacja kończy się sukcesem.
- Ooteki są małe i inkubują się ok. 2-3 tygodnie w temperaturze ok. 30 °C (dane od hodowców).
- Poziom trudności
- Doświadczony