Myopopone castanea: królowa i robotnice – prawdziwe zdjęcie Antomas
Myopopone castanea: królowa i robotnice – prawdziwe zdjęcie Antomas

Myopopone castanea

Obecnie brak na stanie
74,99 €
Brutto

Łowczyni w ciemnościach butwiejącego drewna. Myopopone castanea to jedyny gatunek w swoim rodzaju i jedna z legendarnych „mrówek Drakula”: żyje w rozkładających się pniach Azji i Australazji, tropi larwy chrząszczy, paraliżuje je żądłem i wypija ich hemolimfę, aż zostaje sama skóra. Gdy zdobycz jest za duża, robotnice przenoszą czerw do zwłok, żeby jadł na miejscu. Skrywa też wyjątkowy sekret: jej robotnice piją hemolimfę własnych larw, nie zabijając ich – czegoś takiego nie zna się u żadnej innej mrówki. Klejnot dla doświadczonych hodowców, z zakładaniem nieklaustralnym i dietą specjalisty. Królowe z czerwiem. Wysyłka do całej Europy z gwarancją żywej dostawy.


 

Poziom trudności: 5/5 – Ekspert

Jedyny gatunek w swoim rodzaju i jedna z „mrówek Drakula” Azji i Australazji: żyje wewnątrz butwiejącego drewna i poluje na larwy chrząszczy, które paraliżuje żądłem, zanim wypije ich hemolimfę. Jej robotnice piją też hemolimfę własnych larw, nie zabijając ich – takie zachowanie znane jest tylko u tego gatunku. Królowe z czerwiem, zakładanie nieklaustralne: królowa potrzebuje zdobyczy od pierwszego dnia. Gniazdo z wilgotnego gipsu, 25-28 °C, bez zimowania (diapauzy) i dieta z miękkich larw (mącznik i larwy chrząszczy). To nie jest mrówka cukrowa. Bariera z PTFE i pokrywa z drobną siatką.

Myopopone castanea (Smith, 1860) to jedna z tych mrówek, których prawie nikt nie widział żywych. Całe życie spędza w butwiejących pniach i pod korą, w wilgotnym półmroku, gdzie rosną larwy chrząszczy – i to z tych larw żyje. Jest jedynym gatunkiem rodzaju Myopopone i należy do Amblyoponinae, podrodziny, którą myrmekolodzy nazywają „mrówkami Drakula” z powodu zwyczaju wspólnego dla wielu jej gatunków: żywienia się hemolimfą, „krwią” owadów, własnych larw. U M. castanea praktykują to w dodatku robotnice, czego nie udokumentowano u żadnej innej mrówki.

Nauka poznaje ją dwiema bardzo różnymi drogami. Z jednej strony taksonomia i biologia ewolucyjna, które badają ją jako kluczowy element do zrozumienia Amblyoponinae. Z drugiej agronomia: w Azji Południowo-Wschodniej kilka zespołów badawczych od lat bada ją jako możliwego sprzymierzeńca w walce z rohatyńcem Oryctes rhinoceros, jednym z największych szkodników palmy olejowej, bo dzieli z jego larwami ten sam dom – rozkładające się pnie palm. Dzięki tym pracom wiemy, jak długo trwa jej rozwój, w jakiej temperaturze i wilgotności żyją jej gniazda i jaką zdobycz przyjmuje. W tym poradniku oddzielamy to, co udokumentowano w tych badaniach, to, co wiadomo o jej podrodzinie, i to, co w Antomas zalecamy przy hodowli. To gatunek dla doświadczonych hodowców, którzy lubią rzadką mrówkę o zwyczajach niemal jak z horroru.

Biologia

Jedyny gatunek w swoim rodzaju

Opisał ją brytyjski entomolog Frederick Smith w 1860 roku pod nazwą Amblyopone castaneus na podstawie dwóch robotnic zebranych przez przyrodnika Alfreda Russela Wallace’a na wyspie Bacan na Molukach, podczas podróży po Archipelagu Malajskim, która doprowadziła go do sformułowania – równocześnie z Darwinem – teorii doboru naturalnego. Wkrótce potem Niemiec Julius Roger utworzył dla niej rodzaj Myopopone, w którym do dziś pozostaje jedynym gatunkiem.

Jej historia taksonomiczna ma ciekawą cechę: zgromadziła mniej więcej tuzin synonimów, czyli nazw nadanych jako nowe gatunki, które potem okazały się tą samą mrówką, jak M. beccarii Emery, 1887, M. maculata Roger, M. rufula Roger czy M. moelleri Bingham, 1903. Część tego zamieszania wynika z tego, że królowe i robotnice wyraźnie się różnią: królowa jest uskrzydlona, wyraźnie większa i ciemniejsza, a przy skąpym materiale łatwo było uznać różne kasty albo okazy z różnych regionów za odrębne gatunki. W 2011 roku Xu i He opisali ją ponownie na podstawie okazów z regionu Himalajów, jednego z krańców jej ogromnego zasięgu.

Dlaczego „mrówki Drakula”?

Amblyoponinae to podrodzina mrówek drapieżnych, niemal zawsze skrytych, które żyją w glebie, ściółce i butwiejącym drewnie. Ich przydomek pochodzi od żywienia się hemolimfą larw (LHF, od angielskiego skrótu), które Japończyk Keiichi Masuko opisał w 1986 roku u królowych Amblyopone silvestrii: królowa nakłuwa skórę własnych larw i wypija wypływającą kroplę hemolimfy, nie zabijając ich. Masuko nazwał to „nieniszczącym kanibalizmem rodzicielskim”: larwy przeżywają i dalej rosną, a królowa zdobywa pokarm bez wychodzenia z gniazda.

U M. castanea to zachowanie idzie o krok dalej. Fuminori Ito opublikował w 2010 roku obserwacje kolonii laboratoryjnych i stwierdził, że robotnice często żywią się hemolimfą larw. Nie wszystkie w tym samym stopniu: w jego zapisach jedna robotnica odpowiadała za ponad połowę przypadków, podczas gdy pozostałe robiły to tylko raz, dwa lub trzy razy, i nie zaobserwował między nimi agresji. Według obecnej wiedzy M. castanea to jedyny znany gatunek, u którego robotnice praktykują LHF. Wciąż nie wiadomo natomiast, czy robią to również królowe.

Dlaczego to robią? Najczęściej przyjmowane wyjaśnienie dla całej podrodziny jest takie, że hemolimfa larw działa jak żywa spiżarnia: larwy Amblyoponinae jedzą bezpośrednio ze zdobyczy i gromadzą składniki odżywcze, a dorosłe mrówki, które nie mogą połykać pokarmu stałego, odzyskują je w ten sposób, gdy brakuje zdobyczy. W praktyce dla hodowcy oznacza to coś ważnego: jeśli kolonia głoduje, rachunek płacą larwy.

Linia licząca 73 miliony lat

Przez długi czas Amblyoponinae uważano za grupę „prymitywną” ze względu na słabo zróżnicowane królowe, samotne polowanie i prostą komunikację. Filogeneza molekularna umieszcza je wśród wielkich, starych gałęzi mrówek, ale podstawowa praca o tej podrodzinie, autorstwa Philipa S. Warda i Briana L. Fishera z 2016 roku, pokazuje historię ciekawszą niż dzieje zwykłej żywej skamieniałości.

Według tego badania Amblyoponinae dzielą się na dwa duże klady. Myopopone należy do tak zwanego kladu XMMAS, nazwanego od inicjałów jego głównych rodzajów: Xymmer, Mystrium, Myopopone, Adetomyrma i Stigmatomma. Wiek kladu szacuje się na około 73 miliony lat, czyli na koniec kredy, a jego linie tworzą słabo rozwikłany „krzew” – ślad szybkiej dywersyfikacji u początków. Rekonstrukcja zasięgu przodków sugeruje, że podrodzina powstała w tropikalnej Afryce i stamtąd rozprzestrzeniła się do krainy indomalajskiej i do Ameryki. Już w 2004 roku Saux, Fisher i Spicer wykorzystali jądrowy gen 28S do odtworzenia drzewa „mrówek Drakula”, a ich wnioski zmusiły do zrewidowania klasyfikacji całej podrodziny.

W Antomas mamy dwóch jej krewnych z tego samego kladu: Mystrium camillae, również mrówkę Drakula, słynną ze swoich sprężynowych żuwaczek, oraz Stigmatomma reclinatum, kolejną przedstawicielkę Amblyoponinae. M. castanea dopełnia to trio na swój sposób: jako łowczyni larw chrząszczy.

Od Indii po Australię, zawsze wewnątrz drewna

Jak na jedyny gatunek w rodzaju ma ogromny zasięg. Znana jest z Indii (w tym z Andamanów), Sri Lanki, regionu Himalajów, Tajlandii, Malezji, Singapuru, Borneo, Indonezji, Filipin, Timoru Wschodniego, Nowej Gwinei, Wysp Salomona i północnej Australii, z Queenslandu. Czyli z dużej części krainy indomalajskiej i Australazji, o ciepłym i wilgotnym klimacie tropikalnym, z lasami deszczowymi i monsunowymi.

Na całym tym obszarze spotyka się ją w tego samego rodzaju miejscach: w butwiejącym drewnie i pod korą. W rozkładających się powalonych pniach, w pniakach, w odchodzącej korze martwego drzewa. Na plantacjach palmy olejowej w Azji Południowo-Wschodniej znalazła siedlisko na swoją miarę w pniach palm pozostawionych do zgnicia na ziemi po ponownym nasadzeniu – dokładnie tam, gdzie rozwijają się larwy rohatyńca. Badanie występowania gatunku na tych plantacjach wykazało dziesięć kolonii w dwudziestu punktach próbnych na glebie mineralnej i żadnej w dwudziestu innych na glebie torfowej, choć temperatura i wilgotność gniazd nie różniły się między nimi: różniła się natomiast kwasowość gleby.

Klimat wewnątrz pnia

Jednym z prezentów badań stosowanych jest to, że ktoś zmierzył termometrem i higrometrem wnętrze jej gniazd. Wyniki kilku pomiarów są zaskakująco zgodne:

  • Temperatura gniazda: średnio 29,1-29,7 °C na różnych plantacjach, przy średniej ogólnej 29,4 °C.
  • Wilgotność względna: 70-71,4%.
  • pH podłoża: lekko kwaśne, od 6,0 do 6,4.

To środowisko ciepłe, stabilne i zawsze wilgotne, bez chłodnych pór roku: środowisko rozkładającego się drewna w tropikach. Te dane są podstawą parametrów hodowli, które zalecamy poniżej.

Łowczyni larw chrząszczy

M. castanea to drapieżnik wyspecjalizowany w larwach chrząszczy – białych, tłustych pędrakach żyjących w drewnie i próchnicy. Obserwacje laboratoryjne szczegółowo opisują polowanie: robotnica podchodzi do larwy, unieruchamia ją użądleniami i zaczyna ją gryźć; szybko dołączają kolejne robotnice i wspólnie paraliżują ją, aż do śmierci. Potem piją hemolimfę i stopniowo zjadają ciało, aż zostaje tylko głowa i pusty oskórek.

Martwa zdobycz opowiada swoją historię: najpierw na skórze pojawiają się czarne plamy, skóra żółknie, potem brązowieje, a w końcu robi się całkiem czarna, pokryta drobnymi bliznami po ugryzieniach. W formikariach hodowlanych sczerniała larwa otoczona robotnicami to znak, że polowanie się udało.

Testy z larwami rohatyńca pokazują, że mrówki wolą zdobycz w pierwszym i drugim stadium, mniejszą i bardziej miękką, którą kolonia potrafi zabić w stu procentach w około pięć dni; larwy w trzecim stadium, większe i zdolne do gryzienia, zajmują im około siedmiu dni. W terenie każda kolonia zabiła około trzech larw w ciągu czterech-pięciu dni ekspozycji, czyli blisko połowę zaoferowanych. Dlatego bada się ją jako czynnik zwalczania biologicznego: dzieli niszę ze szkodnikiem, żyje tam, gdzie jej zdobycz, i szuka jej węchem. W teście wyboru robotnice częściej kierowały się do połączonego zapachu trocin palmowych i larwy niż do zapachu samych trocin.

Czerw idzie do zdobyczy, a nie zdobycz do czerwiu

Jedno z najbardziej uderzających zachowań opisali Salim i współpracownicy w 2022 roku, oferując mrówkom różne larwy. Gdy zdobycz była duża, jak larwy rohatyńca czy ryjkowca palmowego Rhynchophorus ferrugineus, robotnice przenosiły własne larwy do zwłok, żeby jadły bezpośrednio z nich. Gdy zdobycz była mała, jak gąsienica bambusowa Omphisa fuscidentalis, robiły odwrotnie: wciągały ją do gniazda, żeby zjadła ją kolonia. E. O. Wilson już w 1958 roku, w swoich badaniach nad mrówkami Melanezji, opisał u tego gatunku przenoszenie zdobyczy do czerwiu.

Ma to pełny sens: larwa rohatyńca jest wielokrotnie większa od robotnicy i przeniesienie jej przez korytarze w pniu jest niemożliwe, więc przenosi się stołówkę. Dla hodowcy lekcja jest praktyczna: jeśli podasz dużą zdobycz, nie zdziw się, widząc larwy mrówek leżące na niej na arenie. To normalne i nie trzeba ich „odnosić” do gniazda.

Co je, a czego nie: wyniki testów

W tej samej pracy zmierzono, ile czasu kolonia potrzebuje, by uporać się z trzema larwami każdego rodzaju, a wyniki są bardzo przydatne w hodowli:

  • Gąsienica bambusowa (O. fuscidentalis, gąsienica motyla): około 2,7 dnia, najszybciej zjadana zdobycz. Jej cienki, biały i miękki oskórek łatwo się otwiera.
  • Larwy rohatyńca w trzecim stadium: około 4,5 dnia.
  • Te same larwy posmarowane miodem: około 5 dni; miód niczego nie przyspieszył.
  • Larwy ryjkowca palmowego: około 6,5 dnia. Bronią się żuwaczkami, a w pojemnikach pojawiły się martwe, rozszarpane robotnice.
  • Larwy czarnej muchy żołnierz, Hermetia illucens: nie zjadły ich, prawdopodobnie z powodu twardego i śliskiego oskórka.

Ponadto Ito (2010) utrzymywał swoje kolonie w laboratorium na larwach mącznika, Tenebrio molitor, których kawałki robotnice zanosiły do gniazda. Wniosek dla formikarium jest jasny: larwy o miękkim oskórku, średniej wielkości i najlepiej bez groźnych żuwaczek.

Powolny cykl rozwojowy

W 2020 roku Widihastuty i współpracownicy opublikowali w Journal of Insect Physiology najbardziej szczegółowe badanie jej rozwoju, hodując jaja z robotnicami i larwami na kawałkach rozkładającego się pnia palmy. Oto ich dane:

  • Jajo: średnio 13,8 dnia.
  • Larwa: pięć stadiów larwalnych, każde o zmiennym czasie trwania.
  • Poczwarka: 17,2 dnia u robotnic i 17,9 dnia u samic rozrodczych.
  • Przeżywalność od jaja do postaci dorosłej: 56,4%. Tylko nieco ponad połowa jaj staje się dorosłą mrówką, nawet w kontrolowanych warunkach.

Same stadia jaja i poczwarki trwają łącznie ponad miesiąc, a stadium larwy jest najdłuższe, bo wtedy czerw je bezpośrednio ze zdobyczy. Dla kogoś, kto zaczyna od królowej z czerwiem, oznacza to cierpliwość: wzrost kolonii zależy przede wszystkim od tego, ile odpowiedniej zdobyczy trafia do larw.

Wielkość i morfologia

M. castanea ma typowy wygląd przedstawicielki Amblyoponinae: wydłużone, walcowate ciało, stworzone do poruszania się wąskimi korytarzami, szeroką głowę z długimi, ząbkowanymi żuwaczkami zamykającymi się przed twarzą, małe oczy i funkcjonalne żądło na końcu gastra. Ubarwienie waha się od rudokasztanowego do ciemnobrązowego, stąd nazwa: castanea, „koloru kasztana”.

Dwa szczegóły odróżniają ją od rodzajów Amblyopone i Stigmatomma, z którymi na pierwszy rzut oka można ją pomylić:

  • Rozszerzone i wystające płaty czołowe – blaszki zakrywające nasady czułków.
  • Czułki ze spłaszczonym końcem.

Królowa i robotnice: dwa różne ciała

Ito (2010) zbadał pomiarami dymorfizm między królową a robotnicami oraz polimorfizm robotnic. Robotnice nie są jednakowe: różnią się wielkością, a wraz z nią szerokość głowy i odwłoka rośnie allometrycznie, czyli szybciej niż tułów. Duże robotnice nie są powiększonymi kopiami małych, lecz mrówkami o proporcjonalnie szerszej głowie i odwłoku. Nie ma natomiast odrębnej kasty żołnierzy.

Królowa przed lotem godowym jest uskrzydlona, wyraźnie większa i ciemniejsza od robotnic. Badanie Kellera, Peetersa i Beldade z 2014 roku na temat budowy tułowia u różnych kast obejmowało M. castanea. U królowych wszystkich badanych gatunków drugi segment tułowia, ten, który niesie przednie skrzydła i ich mięśnie lotne, jest dłuższy od pierwszego. U robotnic jest odwrotnie: dominuje pierwszy segment, ten, który porusza głową i przednimi nogami. U Myopopone tułów królowej jest typu „pośredniego”: zachowuje mocny pierwszy segment, typowy dla królowej, która oprócz latania musi chodzić, polować i pracować, gdy zakłada kolonię.

Wymiary

W literaturze naukowej, do której udało nam się dotrzeć, nie znaleźliśmy pomiarów długości królowych i robotnic, a liczby krążące w sklepach nie są ze sobą zgodne. Dlatego wolimy nie podawać liczb: udokumentowane jest natomiast to, że królowa jest wyraźnie większa od robotnic i że robotnice w tej samej kolonii różnią się wielkością.

Hodowla w niewoli

Dlaczego to gatunek na poziomie Ekspert

W Antomas klasyfikujemy ją jako 5/5 – Ekspert, i to nie dlatego, że jest delikatna w obsłudze, lecz z trzech nakładających się powodów:

  • Dieta specjalisty. Nie je cukru ani nie przyjmuje byle jakiego owada: stale potrzebuje miękkich larw, przede wszystkim chrząszczy.
  • Zakładanie nieklaustralne. Królowa nie może żyć z własnych rezerw: trzeba ją karmić od pierwszego dnia.
  • Ciepłe i wilgotne środowisko bez wahań. Pochodzi z butwiejącego drewna w tropikach, a suchość jest jej największym wrogiem.

W zamian daje coś, co oferuje niewiele mrówek: możliwość obserwowania w domu grupowego polowania na larwy chrząszczy i zachowania – robotnic pijących z własnych larw – znanego tylko u tego gatunku.

Gniazdo i zalecane formikarium

W naturze gniazduje w butwiejącym drewnie, ale w Antomas nie zalecamy umieszczania jej w prawdziwym drewnie: zarasta grzybami i roztoczami i nie da się go obserwować. Potrzebuje materiału, który trzyma wilgoć jak rozkładający się pień, z małymi, ciemnymi komorami – a tym jest właśnie gips. Polecamy Qbik Wild Duo P 2C od Anthouse: dwie gipsowe komory, dzięki którym jedną można trzymać bardziej wilgotną dla czerwiu, a drugą nieco mniej, i rozmiar odpowiedni dla królowej z czerwiem i kolonii w pierwszych miesiącach.

Arena powinna być mała i łatwa do kontrolowania, bo to tam odbywa się polowanie i resztki warto szybko znajdować i usuwać. Trochę wilgotnego podłoża albo kawałek kory korkowej da jej kąt, w którym może się ukryć i czatować. Gniazdo trzymaj w półmroku, a arenę przy normalnym świetle: to mrówka skryta, ale przyzwyczaja się do spokojnej obserwacji, a widok jej polowania to właśnie to, co czyni ten gatunek wyjątkowym.

Temperatura i wilgotność

Gniazda mierzone w naturze mają około 29 °C i 70% wilgotności względnej, przy bardzo małych wahaniach. W Antomas zalecamy:

  • Temperatura: stabilnie 25-28 °C, z łagodnym gradientem w gnieździe (strefa nieco cieplejsza dla czerwiu). Poniżej 22 °C aktywność i rozwój mocno zwalniają.
  • Wilgotność: wysoka. Gips zawsze wilgotny, nigdy zalany, i jedna komora nieco suchsza, żeby mrówki mogły wybierać. Na arenie probówka z wodą i watą jako stale dostępne źródło wody.

Dopuszczenie do odwodnienia to poważny błąd: u gatunków z tropikalnego butwiejącego drewna gniazdo, które wysycha przez kilka dni, może kosztować cały czerw. Często sprawdzaj wilgotność gipsu i nawilżaj go, zanim zjaśnieje.

Karmienie

To ścisły drapieżnik. To nie jest mrówka cukrowa: w testach posmarowanie zdobyczy miodem niczego nie zmieniło, dlatego przy tym gatunku nie stosujemy naszego zwykłego zalecenia nektaru Blue Sugar od Anthouse, które dajemy przy niemal wszystkich innych. Całą energię i białko dostarcza jej zdobycz.

Co się sprawdza według badań nad żywieniem i drapieżnictwem:

  • Podstawa diety: larwy chrząszczy o miękkim oskórku. Larwy mącznika, Tenebrio molitor, to zdobycz, której Ito używał w laboratorium, i najłatwiej dostępna. Najlepsze są świeżo po wylince, białe i miękkie. Larwy chrząszczy z rodziny poświętnikowatych hodowane jako pokarm są najbliższe jej naturalnej zdobyczy.
  • Miękkie gąsienice: w testach były zdobyczą zjadaną najszybciej.
  • Zdobycz uzupełniająca: spróbuj świeżo zabitych Thermobia domestica albo kawałków innych miękkich owadów. Jako specjalistka może nie przyjąć wszystkiego; to, co następnego dnia zostanie nietknięte, usuń.
  • Unikaj larw czarnej muchy żołnierz (Hermetia), których w testach nie jadły, oraz dużej żywej zdobyczy z silnymi żuwaczkami w małych koloniach: larwy ryjkowca zabijały robotnice w laboratorium.

Urozmaicaj białko: zmieniaj z tygodnia na tydzień rodzaj larw lub owadów, żeby nie jadły ciągle tego samego. Małym koloniom podawaj zdobycz świeżo zabitą lub lekko naciętą, blisko wejścia do gniazda, żeby robotnice nie musiały z nią walczyć. Większym koloniom możesz dawać żywe larwy średniej wielkości i cieszyć się grupowym polowaniem.

Karm ją obficie. Im więcej odpowiedniej zdobyczy, tym szybciej rosną larwy i tym bardziej rośnie kolonia, bo rozumie, że ma zasoby. U tego gatunku to jeszcze ważniejsze niż u innych: gdy brakuje pokarmu, robotnice sięgają po hemolimfę własnych larw, a czerw używany jako spiżarnia rośnie gorzej. Pamiętaj jednak, że obfite karmienie ma sens tylko przy codziennej obsłudze: codziennie usuwaj wyssaną zdobycz i resztki, bo w tak wilgotnym środowisku martwa larwa szybko pleśnieje.

Zakładanie kolonii i wzrost

W Antomas sprzedajemy ją jako królową z czerwiem i warto dobrze zrozumieć, jaki ma typ zakładania kolonii. U mrówek są dwa główne modele:

  • Klaustralne: królowa zamyka się i wychowuje pierwsze robotnice wyłącznie z rezerw własnego ciała, bez jedzenia. Tak jest zwykle u Camponotus, Lasius czy Messor.
  • Nieklaustralne lub półklaustralne: królowa w czasie zakładania kolonii wychodzi z gniazda na polowanie, bo jej rezerwy nie wystarczą, by samodzielnie wychować pierwsze pokolenie.

M. castanea należy do drugiej grupy. Badanie Kellera i współpracowników, oparte na obserwacjach Ito, zalicza ją do gatunków o zakładaniu nieklaustralnym, podobnie jak pozostałe badane Amblyoponinae. Pasuje to do budowy jej tułowia: królowa zachowuje umięśnienie typowe dla mrówki, która chodzi i poluje. Niektóre sklepy opisują ją jako „klaustralną”; dane naukowe mówią coś przeciwnego, a dla hodowli robi to ogromną różnicę.

W praktyce, z królową z czerwiem:

  • Umieść ją w małej przestrzeni: w dużej probówce do zakładania kolonii albo w jednej komorze z wilgotnego gipsu, z maleńką areną. Dzięki temu królowa znajdzie pokarm bez pokonywania dużych odległości, a Ty możesz ją obserwować, niczego nie rozbierając.
  • Zdobycz od pierwszego dnia: kawałek świeżo wylinionej, otwartej larwy Tenebrio albo małą, świeżo zabitą larwę, blisko wejścia. Królowa ją znajdzie i przeniesie larwy do zdobyczy albo zdobycz do larw.
  • Co 1-2 dni usuwaj to, czego nie ruszyła, i podawaj świeżą zdobycz. Wyschnięta lub spleśniała zdobycz się nie nadaje: w badaniach hodowlanych, gdy larwa-ofiara zaczynała wysychać, od razu wymieniano ją na inną.
  • Stała wilgotność w probówce lub w gipsie i 25-28 °C.
  • Cierpliwość: przy rozwoju od jaja do postaci dorosłej, który trwa sporo ponad półtora miesiąca, pierwsze robotnice z jej własnych jaj każą na siebie czekać. Na początku kolonię ciągnie czerw, który przychodzi razem z królową.

Gdy pojawi się mała grupa robotnic regularnie wychodzących na polowanie, przenieś ją do Qbik Wild Duo P 2C. Przeprowadzkę w Antomas robimy przez wysypanie: ostrożnie wysypuje się zawartość probówki lub starego gniazda na arenę nowego, obok wejścia, a robotnice w ciągu kilku godzin wnoszą czerw do środka. Nie trzeba czekać, aż przeprowadzą się same.

Zimowanie (diapauza)

Bez zimowania. To gatunek tropikalny, który żyje w rozkładającym się drewnie, przy stabilnej temperaturze gniazda około 29 °C przez cały rok. Utrzymuj 25-28 °C również zimą; w chłodnych mieszkaniach łagodne źródło ciepła z termostatem jest niemal obowiązkowe.

Ucieczki i obsługa

Jako barierę przeciw ucieczkom polecamy PTFE (Fluon) na ściankach areny i pokrywę z drobną siatką: to mrówka o wąskim ciele, która wciśnie się w każdą szczelinę. Olej parafinowy sprawdzi się jako alternatywa, ale w tak wilgotnym środowisku PTFE sprawia mniej problemów.

Ma funkcjonalne żądło, którym paraliżuje zdobycz. Nie znaleźliśmy danych naukowych o jej użądleniu u ludzi. Wystarczy traktować ją z normalnym szacunkiem: przy gnieździe i zdobyczy używaj miękkiej pęsety i nie bierz mrówek palcami.

Czego nie robić

  • Nie pozwól, by gniazdo wyschło. To najpoważniejszy błąd przy tym gatunku.
  • Nie traktuj jej jak „zwykłej” mrówki z poidełkiem z cukrem i świerszczem od czasu do czasu: stale potrzebuje miękkich larw.
  • Nie zostawiaj królowej zakładającej kolonię bez zdobyczy, licząc, że założy ją sama: jej zakładanie nie jest klaustralne.
  • Nie zostawiaj resztek zdobyczy dłużej niż dzień w gnieździe ani na arenie: przy takiej wilgotności pleśń pojawia się błyskawicznie.
  • Nie wpuszczaj dużej i niebezpiecznej zdobyczy (larw z silnymi żuwaczkami) do małych kolonii.
  • Nie schodź poniżej około 22 °C i nie rób jej zimowania.
  • Nie używaj nieprzygotowanego butwiejącego drewna jako gniazda: przynosi roztocza i grzyby.

Źródła naukowe

Ten poradnik powstał na podstawie literatury naukowej o Myopopone castanea i podrodzinie Amblyoponinae, badań nad jej biologią i wykorzystaniem w zwalczaniu biologicznym oraz doświadczenia Antomas z mrówkami drapieżnymi. Najważniejsze źródła:

  1. Ito, F. (2010). Notes on the biology of the Oriental amblyoponine ant Myopopone castanea: queen-worker dimorphism, worker polymorphism and larval hemolymph feeding by workers (Hymenoptera: Formicidae). Entomological Science 13: 199–204. doi:10.1111/j.1479-8298.2010.00384.x
  2. Widihastuty, Tobing, M. C., Marheni, Kuswardani, R. A. & Fudholi, A. (2020). Biological aspects of Myopopone castanea on its prey Oryctes rhinoceros larvae. Journal of Insect Physiology 125: 104089. doi:10.1016/j.jinsphys.2020.104089
  3. Salim, M. N., Marheni & Bakti, D. (2022). Predation behaviour of Myopopone castaneae Smith ants against some insect larvae in the laboratory. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science 951: 012006. doi:10.1088/1755-1315/951/1/012006
  4. Widihastuty, Tobing, M. C., Marheni & Kuswardani, R. A. (2019). Microhabitat characteristics of Myopopone castanea (Hymenoptera: Formicidae) in oil palm plantation. International Journal of Entomological Research 7: 19–25. doi:10.33687/entomol.007.01.2731
  5. Widihastuty, Tobing, M. C., Utami, S. & Munar, A. (2024). Investigation the potential of Myopopone castanea Smith (Hymenoptera: Formicidae) as bio-agent of Oryctes rhinoceros (Coleoptera: Scarabaeidae) in oil palm plantations. Planta Tropika 12: 22–31. doi:10.18196/pt.v12i1.15957
  6. Widihastuty, Tobing, M. C. & Lisnawita (2024). The presence of Myopopone castanea Smith (Hymenoptera: Formicidae) as a predator in oil palm plantations. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science 1302: 012051. doi:10.1088/1755-1315/1302/1/012051
  7. Widihastuty, Tobing, M. C., Marheni & Kuswardani, R. A. (2018). Prey preference of Myopopone castanea (Hymenoptera: Formicidae) toward larvae Oryctes rhinoceros Linn (Coleoptera: Scarabaeidae). IOP Conference Series: Earth and Environmental Science 122: 012120. doi:10.1088/1755-1315/122/1/012120
  8. Widihastuty, Tobing, M. C., Marheni & Kuswardani, R. A. (2018). The potential of Myopopone castanea (Hymenoptera: Formicidae) as a predator for Oryctes rhinoceros Linn. larvae (Coleoptera: Scarabaeidae). Journal of Physics: Conference Series 1116: 052074. doi:10.1088/1742-6596/1116/5/052074
  9. Ward, P. S. & Fisher, B. L. (2016). Tales of dracula ants: the evolutionary history of the ant subfamily Amblyoponinae (Hymenoptera: Formicidae). Systematic Entomology 41: 683–693. doi:10.1111/syen.12186
  10. Saux, C., Fisher, B. L. & Spicer, G. S. (2004). Dracula ant phylogeny as inferred by nuclear 28S rDNA sequences and implications for ant systematics (Hymenoptera: Formicidae: Amblyoponinae). Molecular Phylogenetics and Evolution 33: 457–468. doi:10.1016/j.ympev.2004.06.017
  11. Keller, R. A., Peeters, C. & Beldade, P. (2014). Evolution of thorax architecture in ant castes highlights trade-off between flight and ground behaviors. eLife 3: e01539. doi:10.7554/eLife.01539
  12. Masuko, K. (1986). Larval hemolymph feeding: a nondestructive parental cannibalism in the primitive ant Amblyopone silvestrii Wheeler (Hymenoptera: Formicidae). Behavioral Ecology and Sociobiology 19: 249–255. doi:10.1007/BF00300639
Poziom trudności
Zaawansowany
Brak opinii
Komentarze (0)
Na razie nie dodano żadnej recenzji.

16 innych produktów w tej samej kategorii:

Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również:

Klienci którzy zakupili ten produkt kupili również: